BİBLİYOTERAPİ

BİBLİYOTERAPİ

BİBLİYOTERAPİ, kişinin olaylarla, sorunlarla baş etme becerilerinin artması için, kendisini daha iyi hissetmesi için, kendine, çevresine ve yaşama daha olumlu, gerçekçi ve çözüm odaklı bakabilmesi için bir başka değişle ve popüler tabir ile kişisel gelişimi için, kitap, dergi gibi basılı bilgiyi terapötik bir amaçla kullanmasıdır.

Genel olarak şu gibi amaçlarla bibliyoterapiye başvurulabilmektedir:

Her şeyden önce bilgi kaynağı olarak yazılı bilgiye başvurulabilir. Cinsellik vb. gibi özel konularda bilgilendirme araçları olarak kitap, dergi, broşür vb lerine başvurulması buna örnektir.

Kişilerin kendileri için yüklü konularda korku, utangaçlık ya da suçluluk gibi duygularını sözelleştirmelerini, dışa vurmaları için bir uyaran oluşturmak için.

Sorunlarını kabul etmek, anlamak ve başa çıkmakta zorluğu olanların sorunları hakkında bilgilendirilmesi için. Duyusal ve davranışsal sorunları olanların literatürü okuyarak kendilerine ilişkin farkındalık kazanmaları ve iç görü artışı geliştirmeleri için. Diğerleri ile empati yapma becerilerinin gelişmesi için.

Birtakım sorunların üstesinden gelmekte zorluklar yaşayan ve bunlarla başa çıkamayan “normal” bireylerin diğer bir söyleyişle, dönemsel bunalımlara krizlere özgü bir biliş, fark ediş, baş ediş süreçleri için başvuru kaynağı olarak,

Kişinin kendisi için tehdit kaynağı olan duygularını, işin içinde başkalarının da olduğu bir durum ve eyleme dönüştürmeden önce bu duruma hazır olasıya kadar bir ara süreç oluşturması için. Bibliyoterapi ile yaratılan “psikolojik mesafe” ile kişinin yavaş yavaş uyumlanması, değişime hazır olması ve değişme isteğine katkıda bulanabilmek için.

Bununla birlikte Bibliyoterapi, hiçbir zaman tek başına gerçek bir TEDAVİNİN yerini alamaz ve almamalıdır da.

Yasemin KULAÇ

Klinik Psikolog